Χειρουργική Στόματος

Εξαγωγές

Ακολουθώντας τις αρχές της σύγχρονης Οδοντιατρικής, πρώτος μας στόχος είναι πάντα να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό για να σώσουμε τα φυσικά δόντια. Δυστυχώς όμως πολλές φορές δεν μπορούμε να αποφύγουμε την εξαγωγή. Σε κάποιες περιπτώσεις εκτεταμένης τερηδόνας, περιοδοντίτιδας ή όταν ένα δόντι δεν ανταποκρίνεται στην ενδοδοντική θεραπεία, καλύτερη επιλογή είναι η εξαγωγή. Μπορεί επίσης να χρειαστεί εξαγωγή ως μέρος μίας ορθοδοντικής θεραπείας για την αντιμετώπιση του συνωστισμού των δοντιών.

Όταν η μύλη (το ορατό μέρος του δοντιού που θα αφαιρέσουμε) είναι σε καλή κατάσταση και οι ρίζες έχουν ομαλή μορφολογία, τότε αρκεί μια απλή εξαγωγή. Αν το δόντι είναι σπασμένο χωρίς αρκετή οδοντική ουσία ή/και οι ρίζες έχουν καμπύλο σχήμα ή άλλες μορφολογικές δυσκολίες, τότε η εξαγωγή γίνεται χειρουργικά. Σε αυτήν την περίπτωση θα χρειαστεί να μετακινήσουμε τμήμα των ούλων ή και να αφαιρέσουμε μια μικρή ποσότητα οστικού ιστού.

Η εξαγωγή γίνεται φυσικά με τοπική αναισθησία. Μπορεί να μην ακούγεται κάτι ευχάριστο, αλλά με τις σύγχρονες διαδικασίες και την αναισθησία δεν χρειάζεται να ανησυχείτε! Το βασικό είναι να τηρήσετε τις μετεγχειρητικές οδηγίες, ώστε η επούλωση να ολοκληρωθεί στο συντομότερο δυνατό χρόνο.

Εξαγωγή έγκλειστων – ημιέγκλειστων δοντιών

Έγκλειστο ονομάζεται το δόντι που δεν έχει αναπτυχθεί κανονικά με αποτέλεσμα να μην ανατείλει και να μείνει μέσα στο ούλο. Ημιέγκλειστο ονομάζεται αντίστοιχα το δόντι που δεν έχει μεν αναπτυχθεί κανονικά αλλά μόνο ένα μέρος του έχει εμφανιστεί στο στόμα.

Τα δόντια που κατεξοχήν παραμένουν έγκλειστα ή ημιέγκλειστα είναι φρονιμίτες. Ο φυσιολογικός χρόνος ανατολής για τους φρονιμίτες είναι η ύστερη εφηβεία, δηλαδή η ηλικία των 17-18 χρόνων. Επειδή όμως τότε όλα τα υπόλοιπα δόντια έχουν ήδη αναπτυχθεί κανονικά, δεν υπάρχει αρκετός χώρος ώστε οι φρονιμίτες να αναδυθούν ομαλά.

Εξαγωγή έγκλειστων – ημιέγκλειστων δοντιών

Έγκλειστο ονομάζεται το δόντι που δεν έχει αναπτυχθεί κανονικά με αποτέλεσμα να μην ανατείλει και να μείνει μέσα στο ούλο. Ημιέγκλειστο ονομάζεται αντίστοιχα το δόντι που δεν έχει μεν αναπτυχθεί κανονικά αλλά μόνο ένα μέρος του έχει εμφανιστεί στο στόμα.

Τα δόντια που κατεξοχήν παραμένουν έγκλειστα ή ημιέγκλειστα είναι φρονιμίτες. Ο φυσιολογικός χρόνος ανατολής για τους φρονιμίτες είναι η ύστερη εφηβεία, δηλαδή η ηλικία των 17-18 χρόνων. Επειδή όμως τότε όλα τα υπόλοιπα δόντια έχουν ήδη αναπτυχθεί κανονικά, δεν υπάρχει αρκετός χώρος ώστε οι φρονιμίτες να αναδυθούν ομαλά.

Οι έγκλειστοι φρονιμίτες μπορεί να καταστρέψουν το διπλανό δόντι λόγω της πίεσης που του ασκούν. Οι ημιέγκλειστοι βρίσκονται σε περιοχή που δύσκολα μπορεί να καθαριστεί αποτελεσματικά. Έτσι δημιουργείται περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη των βακτηρίων. Αυτό έχει δύο βασικές συνέπειες: αφενός τη μόλυνση του ούλου, η οποία προκαλεί πόνο, πρήξιμο, κακοσμία, ερυθρότητα, δηλαδή μια χρόνια φλεγμονή που λέγεται περιστεφανίτιδα. Και αφετέρου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα για εμφάνιση τερηδόνας που μπορεί να επεκταθεί και στους τραπεζίτες.

Οι φρονιμίτες που παρουσιάζουν τέτοια προβλήματα θα πρέπει να εξάγονται. Καλό θα ήταν επίσης να εξάγονται προληπτικά και μάλιστα όσο το δυνατόν νωρίτερα πριν προκαλέσουν προβλήματα. Η πρόωρη εξαγωγή είναι μάλιστα πιο εύκολη ως επέμβαση, αφού δεν υπάρχουν κύστεις, μολύνσεις, φθορές που θα περιέπλεκαν κάπως την κατάσταση.

Σε κάθε περίπτωση θα εκτιμήσουμε την κατάσταση κλινικά και ακτινογραφικά ώστε να σας προτείνουμε την καλύτερη επιλογή ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της κάθε περίπτωσης.

Οι έγκλειστοι φρονιμίτες μπορεί να καταστρέψουν το διπλανό δόντι λόγω της πίεσης που του ασκούν. Οι ημιέγκλειστοι βρίσκονται σε περιοχή που δύσκολα μπορεί να καθαριστεί αποτελεσματικά. Έτσι δημιουργείται περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη των βακτηρίων. Αυτό έχει δύο βασικές συνέπειες: αφενός τη μόλυνση του ούλου, η οποία προκαλεί πόνο, πρήξιμο, κακοσμία, ερυθρότητα, δηλαδή μια χρόνια φλεγμονή που λέγεται περιστεφανίτιδα. Και αφετέρου υπάρχει μεγάλη πιθανότητα για εμφάνιση τερηδόνας που μπορεί να επεκταθεί και στους τραπεζίτες.

Οι φρονιμίτες που παρουσιάζουν τέτοια προβλήματα θα πρέπει να εξάγονται. Καλό θα ήταν επίσης να εξάγονται προληπτικά και μάλιστα όσο το δυνατόν νωρίτερα πριν προκαλέσουν προβλήματα. Η πρόωρη εξαγωγή είναι μάλιστα πιο εύκολη ως επέμβαση, αφού δεν υπάρχουν κύστεις, μολύνσεις, φθορές που θα περιέπλεκαν κάπως την κατάσταση.

Σε κάθε περίπτωση θα εκτιμήσουμε την κατάσταση κλινικά και ακτινογραφικά ώστε να σας προτείνουμε την καλύτερη επιλογή ανάλογα με τα χαρακτηριστικά της κάθε περίπτωσης.

επιμηκυνση μυλησ

επιμηκυνση μυλης

Η επιμήκυνση μύλης είναι μια περιοδοντική επέμβαση που γίνεται είτε για κλινικούς είτε για αισθητικούς λόγους. Μύλη ονομάζεται το ορατό τμήμα του δοντιού και σκοπός της επέμβασης είναι να αποκαλύψουμε τμήμα του δοντιού που βρίσκεται κάτω από τη γραμμή των ούλων και έτσι να επιμηκύνουμε το ορατό του κομμάτι. Η επέμβαση μπορεί να γίνει και με laser.

Η κλινική επιμήκυνση της μύλης γίνεται στις εξής περιπτώσεις:

Η αισθητική επιμήκυνση της μύλης γίνεται για να αντιμετωπίσουμε μια κατάσταση που είναι γνωστή ως ουλικό χαμόγελο (gummy smile). Κάποιοι άνθρωποι μπορεί για διάφορους λόγους να παρουσιάζουν υπερπλασία στα ούλα, δηλαδή ο όγκος των ούλων είναι μεγαλύτερος από το φυσιολογικό με αποτέλεσμα να καλύπτει και μεγαλύτερο μέρος της μύλης του δοντιού απ’ όσο θα έπρεπε. Έτσι το δόντι φαίνεται μικρότερο και επηρεάζεται η αισθητική του χαμόγελου. Σε κάποιες περιπτώσεις βέβαια το δόντι μπορεί να είναι από τη φύση του πιο μικρό. Με την επέμβαση ουσιαστικά μετακινούμε τη γραμμή των ούλων προς τη ρίζα και αποκαλύπτουμε μεγαλύτερο μέρος του δοντιού.

Αφαίρεση Κύστεων

Οι κύστεις είναι κοιλότητες που περιέχουν υγρό και συνήθως αναπτύσσονται στην άκρη της ρίζας ενός δοντιού. Συνδέεται σχεδόν πάντα με κάποια παθολογία του συγκεκριμένου δοντιού, όπως τερηδόνα, περιοδοντίτιδα ή τραυματισμό που μπορεί να προκαλέσουν μόλυνση του νεύρου.

Οι κύστεις αναπτύσσονται χωρίς πόνο αλλά όσο διογκώνονται αρχίζουν να εμφανίζονται συμπτώματα όπως φλεγμονή, απόστημα, οίδημα και τελικά πόνος. Αν μάλιστα η κύστη μεγαλώσει πολύ, μπορεί να προκαλέσει καταστροφή του οστού και απώλεια γειτονικών δοντιών λόγω της πίεσης που τους ασκεί.

Όταν η κύστη είναι σχετικά μικρή και οφείλεται σε τερηδονισμένο δόντι, η αντιμετώπιση είναι συνήθως συντηρητική και εφαρμόζεται ενδοδοντική θεραπεία (απονεύρωση). Αν όμως η κύστη επιμείνει ή είναι μεγάλη ή δεν προέρχεται από κάποια παθολογία του δοντιού, τότε πρέπει να αφαιρεθεί ολικά.

Ανύψωση Ιγμορείου

Η ανύψωση ιγμορείου είναι είναι μια προπαρασκευαστική επέμβαση που μπορεί να χρειαστεί να κάνουμε πριν την τοποθέτηση εμφυτευμάτων στην άνω γνάθο.

Τα ιγμόρεια είναι κοιλότητες γεμάτες αέρα που βρίσκονται στην άνω γνάθο, πάνω από τις ρίζες των πίσω δοντιών και εκατέρωθεν της μύτης. Όταν κάποια οπίσθια δόντια της άνω γνάθου λείπουν για πολύ καιρό, το οστό απορροφάται, μειώνεται ο όγκος του σε ύψος και πλάτος και κατά συνέπεια το ιγμόρειο μεγαλώνει. Τελικά απομένει μια λεπτή λωρίδα οστού κάτω από το έδαφος του ιγμορείου, η οποία δεν επαρκεί για να τοποθετήσουμε εμφύτευμα.

Με τις σύγχρονες τεχνικές όμως μπορούμε να ανυψώσουμε το έδαφος του ιγμορείου και να το απομακρύνουμε από την περιοχή όπου θα μπουν τα εμφυτεύματα. Έτσι δημιουργούμε αρκετό χώρο για να τοποθετήσουμε οστικό μόσχευμα και να αναπληρώσουμε την απώλεια οστού. Μέσα από μια φυσική αναγεννητική διαδικασία, ο οργανισμός αναπτύσσει νέο οστό σε διάστημα μερικών μηνών και όταν πια είναι αρκετά σκληρό και σταθερό, μπορούμε να ξεκινήσουμε τη διαδικασία για τοποθέτηση εμφυτεύματος. Σε περιπτώσεις ωστόσο που το οστικό έλλειμμα δεν είναι μεγάλο και χρειάζεται μόνο μια πολύ μικρή ανύψωση του ιγμορείου, η επέμβαση μπορεί να γίνει ταυτόχρονα με την τοποθέτηση του εμφυτεύματος.