Περιπου 15% έως 30% των παιδιών μικρής ηλικίας σφίγγουν ή τρίζουν τα δόντια τους. Το συνεχές σφίξιμο ή τρίξιμο που κάνει το παιδί υποσυνείδητα, μπορεί να ευθύνεται για διάφορες ενοχλήσεις όπως πονοκέφαλοι, πόνοι στη γνάθο και φθορά των δοντιών.
Οι κύριες περίοδοι που μπορεί ένα παιδί να σφίγγει τα δόντια του είναι δύο:
Όταν ανατέλλουν τα πρώτα νεογιλά δόντια στο στόμα.
Όταν σε μεγαλύτερη ηλικία τα νεογιλά δόντια αντικαθίστανται από μόνιμα.
Συνήθως δεν απαιτείται κάποια οδοντιατρική παρέμβαση στην προσχολική ηλικία. Ωστόσο, στα μεγαλύτερα παιδιά μπορεί να είναι χρήσιμη η κατασκευή κάποιων προσωρινών στεφανών ή ενός ενδοστοματικού νάρθηκα νυκτός.